Kształtowanie osobowości kandydata do życia zakonnego, przebiega na trzech przeplatających się płaszczyznach. Jest to tzw. formacja ludzka, chrześcijańska oraz kapłańska. Bez dojrzałości intelektualnej i emocjonalnej oraz bez pełnej świadomości swej wiary, czymś niewyobrażalnym staje się złożenie wieczystych ślubów ubóstwa, czystości i posłuszeństwa, a tym bardziej przyjęcie święceń kapłańskich. Czasem, w którym kandydaci otrzymują zatem podstawy mające umożliwić im realizowanie swego powołania jest właśnie postulat.

Postulat staje się dla każdego postulanta miejscem, gdzie uczy się on samodzielnego funkcjonowania, podejmowania dojrzałych decyzji i wywiązywania się ze swoich obowiązków, będąc również miejscem, gdzie kandydat do życia zakonnego poznaje sposób w jakim funkcjonuje wspólnota zakonna oraz ma możliwość współtworzenia wspólnoty wraz z innymi postulantami. Staje się to również okazją do nauki współpracy, sztuki negocjacji i nawiązywania dojrzałych związków międzyludzkich.

Postulantami opiekuje się ksiądz Moderator-pełniący rolę bezpośredniego przełożonego i głównego wychowawcy. Nadzoruje on duchowy i ludzki rozwój kandydatów, zapewniając im odpowiednich wykładowców, przewodników duchowych, zachęcając do częstej spowiedzi oraz wprowadzając ich w specyfikę charyzmatu salwatoriańskiego, służąc pomocą i przykładem.

Poprzez ową formację duchową, intelektualną i formację ducha salwatoriańskiego, postulant przygotowuje się do podjęcia decyzji o wstąpieniu do nowicjatu.

Postulat trwa dwa miesiące (6 lipca - 6 września). Obecnie znajduje się przy Wyższym Seminarium Duchownym Salwatorianów w Bagnie.

Świadectwa postulantów na temat POSTULATU:

Postulat jest bardzo specyficznym miejscem. Człowiek niby to znajduje się we wspólnocie seminaryjnej jednak przez większość czasu i tak obserwuje ją z pewnej odległości. Każdy powinien, zatem się dokładnie przyjrzeć owej wspólnocie i zdecydować czy jest to miejsce dla niego. Ja póki, co stwierdzam, że nie mam żadnych powodów do narzekania.
Jacek, lat 19

Dla mnie postulat jest miejscem głębszego przyjrzenia się wspólnocie salwatoriańskiej, życiu zakonnemu, życiu Założyciela Salwatorianów Ojca Franciszka Marię od Krzyża Jordana, a także swojemu powołaniu. Jest to dla mnie czas modlitwy, nauki, głębszego poznania Boga, ale także czas dobrej zabawy i poznawania innych ludzi. Dziękuję Bogu za ten czas i chciałbym go przeżyć bardzo owocnie.
Damian, lat 19

Postulat to przeznaczony okres czasu (1 rok) do refleksji nad własnym życiem. To czas rekolekcyjny, czas sprawdzenia się dogłębnie, czy jestem gotów powierzyć się Panu, aby pracować w Jego winnicy? Postulat to niezwykły czas, gdyż właściwie to w nim, zaczynamy żyć innym trybem życia, aniżeli dotychczas, to w nim zaczynamy rzeźbić i ugruntowywać swą wiarę. To nie tylko czas nad pracą umysłową (tj. Kręgi Biblijne, nauki indywidualne, spotkania katechetyczne), ale również nad pracą fizyczną (u Brata Bernarda, Hieronima i Mirosława) zawsze znajdzie się coś do pracy czy też w ogrodzie czy w gospodarstwie.
Przemysław, lat 19

Postulat jest niezwykłym okresem gdzie mogę się przyglądać życiu wspólnoty zakonnej, rozwijać swoją formację duchową jak i również ludzką. Postulat jest czasem, w którym możemy zastanowić się nad swoim życiem i powołaniem do życia zakonnego. Postulat jest czasem gdzie poznajemy siebie, wspólnotę oraz Założyciela Salwatorianów Ojca Franciszka Marię od Krzyża Jordana. Postulat jest również okresem pracy i nauki. Kilka godzin dziennie spędzamy w ogrodzie lub w pracach domowych, po południ mamy konferencje z ks. Tomkiem Sanderem naszym moderatorem postulatu.
Dominik, lat 21

Postulat jest dla mnie czasem na zastanowienie się nad powołaniem do życia zakonnego i kapłańskiego jak również do zastanowienia się nad własnym życiem. Jest to czas refleksji, nauki, pracy, aby bardziej zbliżyć się do Boga, a także żeby bardziej się utwierdzić, upewnić w swoim powołaniu.
Paweł, lat 19

Postulat to dla mnie czas poznania i przyglądania się Salwatoriańskiemu Zgromadzeniu oraz osobowości Jego Założyciela. To przede wszystkim refleksja nad swoim życiem. To czas dojrzewania i umacniania wiary, która dokonuje się w codziennej i osobistej modlitwie, jak i we wspólnocie. Dzięki tej modlitwie przybliżamy się do spotkania z Panem, który pragnie abyśmy lepiej Go naśladowali i bardziej umiłowali.
Michał, lat 29