Prowincja Polska Salwatorianów została utworzona w roku 1927 (pierwsi Salwatorianie dotarli do Trzebini w roku 1900) i liczy obecnie ponad czterystu księży i braci zakonnych.

Zauważalny rozwój prowincji w latach trzydziestych został zatrzymany przez II Wojnę Światową. Spośród wielu inicjatyw podjętych przez polskich Salwatorianów w czasie okupacji na uwagę zasługuje zorganizowanie "podziemnego nauczania" w Krakowie-Zakrzówku umożliwiającego ukończenie studiów i prowadzenie nowicjatu. Owoce tych wysiłków stały się widoczne tuż po zakończeniu wojny. W nowej, powojennej sytuacji, Salwatorianie byli w stanie odpowiedzieć na wezwanie Episkopatu Polski. I tak wielu księży i braci zakonnych podjęło działalność duszpasterską na ziemiach zachodnich Polski. W ten sposób dom zakonny w Bagnie koło Wrocławia, należący przed wojną do Północnej Prowincji Niemieckiej, stał się "sercem" naszej prowincji. W roku 1946 do Bagna przeniesiono nowicjat a w roku 1953 otwarto tutaj Wyższe Seminarium Duchowne. Działalność wydawnicza została wznowiona w Trzebini, otwarto również na nowo drukarnię. Wznowiły swoją działalność Niższe Seminaria, na nowo otwarto domy rekolekcyjne i reaktywowała się Unia Współpracowników Salwatoriańskich.

Wczesny rozwój działalności apostolskich Prowincji został zatrzymany przez rządy komunistyczne. Metody prześladowań i działalności władz komunistycznych przeciwko Kościołowi Katolickiemu w Polsce można znaleźć w licznych publikacjach dotyczących tego tematu. Warto wspomnieć chociażby tylko fakt, że posiadłości zakonne, takie jak budynek Niższego Seminarium w Mikołowie i budynek służący wykształceniu scholastyków w Krakowie-Zakrzówku, zostały bezprawnie odebrane Salwatorianom w roku 1952. W konsekwencji salwatoriańska praca wśród młodzieży zostały w ogromnym stopniu ograniczone. Odebrano nam drukarnię zakonną w Trzebini wraz ze wszystkimi maszynami drukarskimi i całym zapleczem. Bardzo silna działalność cenzury uniemożliwiła publikację magazynów, miesięczników, książek i materiałów informacyjnych. Zakazana została też działalność Unii Współpracowników Salwatoriańskich. Salwatoriańskie apostolaty zostały praktycznie ograniczone do posługi duszpasterska przy kościołach parafialnych. Mimo tego warto wspomnieć, że to właśnie w latach 50-tych, podczas prześladowań komunistycznych, rozpoczęły się natchnione duchem Objawień Maryjnych w Fatimie całonocne czuwania modlitewne w Trzebini.

Przez wiele lat Polska, podobnie jak inne kraje europejskie ogarnięte reżimem komunistycznym, pozostawała za tzw. "żelazną kurtyną". Komunikacja z innymi prowincjami i możliwość pracy za zagranicą były w znacznym stopniu utrudnione, czasami wręcz niemożliwe. Dopiero w roku 1968 kilku Salwatorianów polskich uzyskało zgodę na wyjazd do pracy misyjnej w Tanzanii, w Afryce Wschodniej a później też do Zairu. Zmiany polityczne i społeczne zapoczątkowane przez ruch "Solidarność" doprowadziły do stopniowego upadku systemu komunistycznego i na nowo otwarły możliwość rozwoju Kościoła Katolickiego w Polsce. Otwarły się możliwości rozwoju bardziej wyspecjalizowanej działalności duszpasterskiej. Dla działalności Kościoła otwarły się również granice byłych krajów komunistycznych. Wznowiło swoją działalność wydawnictwo "Salwator" podejmując wydawanie periodyków salwatoriańskich i książek głównie zajmujących się formacją i duchowością.

Począwszy od roku 1997 dynamicznie wzrasta działalność formacyjna szczególnie w powstałym Centrum Formacji Duchowej w Krakowie-Zakrzówku. W roku 1989 Prowincja Polska rozpoczęła obejmować troską duszpasterską nowe ośrodki apostolskie w Rosji, na Białorusi, Ukrainie, Węgrzech i w Albanii.

W obecnej chwili członkowie Prowincji Polskiej są obecni i aktywni w dwudziestu dwóch krajach świata w: Albanii, Austrii, Australii, Brazylii, Białorusi, Republice Czeskiej, Filipinach, we Francji, w Hiszpanii, Irlandii, Kanadzie, Niemczech, Polsce, Rosji, Słowacji, Szwajcarii, Tajwanie, Tanzanii, na Ukrainie, Węgrzech, we Włoszech i w Stanach Zjednoczonych. Poza granicami Polski pracuje łącznie stu pięćdziesięciu księży i braci zakonnych. Pracują oni w ramach wspólnot należących do Prowincji Polskiej, w ramach innych jednostek administracyjnych Zgromadzenia a niektórzy kontynuują studia specjalistyczne za granicą.

Obecnie członkowie Prowincji Polskiej Salwatorianów włączają się we wszelkie dziedziny pracy apostolskiej: duszpasterstwo parafialne, opiekę duchową nad sanktuariami, działalność misyjną, głoszenie misji i rekolekcji parafialnych, pracę apostolską w środkach masowego przekazu, pracę wydawniczą, formację duchową, pracę naukową, posługę duszpasterską wśród młodzieży, posługę duszpasterską wśród Polonii zagranicznej, pracę w hospicjach, kapelanie u sióstr zakonnych, kapelanie w szpitalach, szkołach i wojsku. Krótko; od pracy wśród aborygenów w Australii po internautów w świecie www.